giorth mhteras (2)
10 / 05 / 2015

“MAMA MIA”

Σε έχει εννέα μήνες κάτω από την καρδιά της, κοιμάται και ξυπνάει με την έννοια σου και ας έχεις το μέγεθος ενός μπιζελιού, σου μιλάει ,σε χαϊδεύει, σε ονειρεύεται και τα έχει όλα έτοιμα πριν έρθεις “επίσημα” στην ζωή.

Είναι η μαμά σου και είσαι το παιδί της, από την πρώτη στιγμή που αρχίζει το ταξίδι σου ζεις από αυτή και αυτή για εσένα. Σ αγαπάει ό,τι και να κάνεις, την θυμάσαι να σου λέει “μην τρέχεις θα πέσεις”, “πρόσεχε” , “φάε” , “ντύσου καλά” και τόσα άλλα μη και πρέπει που σε νευριάζουν, αλλά κρύβουν τόσο αγάπη μέσα τους όσο δεν φαντάζεσαι… Ή μάλλον φαντάζεσαι, όταν χρειάζεσαι την αγκαλιά της και είναι πάντα εκεί , όταν ξέρει τι έχεις χωρίς να μιλήσεις, στις στιγμές που κάνεις τον άνετο και σε παίρνει αγκαλιά λέγοντάς σου θα περάσει.

Μεγαλώνεις και το μανούλα γίνεται μαμά – και αν είσαι αγόρι μάνα – όμως γι αυτήν δεν αλλάζει τίποτα: είναι σαν την πρώτη μέρα που γεννήθηκες, όταν σε πήρε εκείνη την πρώτη αγκαλιά. Για εσένα, άθελά σου, τα πράγματα αλλάζουν: ίσως όχι όλοι, αλλά οι περισσότεροι από εμάς, όσο μεγαλώνουμε, αρχίζουμε να απομακρυνόμαστε από τους γονείς μας, νομίζοντας πως όλα είναι δεδομένα και θα τα έχουμε για πάντα.

Και μπορεί η λέξη μαμά στην αρχή της ζωής να σoυ φαίνεται μεγάλη, αλλά είναι μόλις τέσσερα γράμματα, που όλο και μικραίνουν όσο περνούν τα χρόνια, και ένα πρωί ξυπνάς και θες να ξαναζήσεις αυτές τις μικρές οικογενειακές στιγμές και ίσως δεν μπορείς, γιατί κάποιοι άνθρωποι λείπουν. Ίσως πάλια να έχεις πια την δική σου οικογένεια και ανα λες μη και πρέπει στα δικά σου παιδιά. Και τότε καταλαβαίνεις.

Δεν υπάρχει καλύτερη Ιθάκη από την μαμά σου, κανείς δεν θα σε καταλάβει ποτέ περισσότερο και δεν θα σ’ αγαπήσει τόσο αγνά. Να την σέβεσαι λοιπό, να την αγαπάς και να τη νοιάζεσαι και σήμερα πες της ένα χρόνια πολλά μαζί με μια αγκαλιά. Μην ξεχνάς πως χάρη σε αυτήν ζεις!!!

Χρόνια πολλά μαμάδες του κόσμου!!!

Δέσποινα Φωτακοπούλου